Roodlichttherapie werkt via een proces dat fotobiomodulatie wordt genoemd. Bepaalde golflengten van licht worden geabsorbeerd door componenten in de cel, die van invloed kunnen zijn op de manier waarop de cel energie produceert en gebruikt.
Onderzoekers hebben voorgesteld dat rood en nabij-infrarood licht kunnen worden geabsorbeerd door cytochroom c-oxidase, een enzym in de mitochondriale ademhalingsketen. Deze interactie is onderzocht vanwege de potentiële invloed ervan op het cellulaire energiemetabolisme, ontstekingssignalering, en circulatie.
Dit is van belang voor het gebruik omdat lichttherapie een dosis-responsrelatie volgt. Te weinig blootstelling heeft mogelijk geen effect, terwijl overmatige blootstelling geen extra voordeel biedt en de huid onnodig kan verwarmen.
Daarom is de juiste sessielengte belangrijk, samenhang, en blootstelling aan de huid zijn belangrijker dan simpelweg zo lang mogelijk onder het licht blijven.
